i am you as you are me

jah-feel.tumblr.com/

Kijk daar......bewustzijn !
pril en helder als water van een bergbron
daalt het immer aanzwellend af
door spleten en kloven
langs ademloze ravijnen
schurend en knarsend tegen
de muren van het dualisme
die onder de druk in duizenden
scherven uiteenspatten
waardoor een wereld in kleur geboren wordt
een zonnige zomerwei, gele bloemen goudglanzend
in de zon, dauwdruppels stralend en flonkerend
in het midden van de wei een rimpelloze vijver

waarin het uiteindelijk ontwaakte bewustzijn  

zichzelf spiegelt en in zijn reflectie
              jou  ziet

vriendschap

Mijn Turkse vriend vertelde me hoe hij in de supermarkt aanschoof aan de kassa. Voor hem in de rij drie jongetjes. Eén van hen klemde een groot pak koekjes als een kostbare schat in zijn hand terwijl de oudste met een bedenkelijk gezicht keek naar een plas muntjes in zijn handpalm. De conclusie was onverbiddelijk: het begeerde pak kon niet worden aangekocht. Mijn vriend greep in en stak de gastjes een paar euro toe. Stralende glimlachen werden zijn deel.

"Ik werd helemaal warm vanbinnen" vervolgde mijn vriend "niet alleen omdat ik die kinderen zo gelukkig zag, maar ook omdat ik wist dat ze dit zouden onthouden en als ze later iemand in nood tegenkwamen hetzelfde zouden doen"

Plots zag ik mijzelf in een visioen iemand de hand reiken en die iemand reikte dan weer zijn hand aan een ander en die weer aan de volgende tot één grote kring van handen de ganse aarde omspande, alle mensen in een vrolijke rondedans verenigend. Zo eenvoudig is het misschien. Aanstekelijke kleine daden van vriendelijkheid die zich als een lopend vuurtje verspreiden tot de hele wereld baadt in een weldoende warme gloed.

Dank je Suleyman, voor deze les. En deze opdracht

nostalgie

Luc en ik in vroeger tijden reikhalzend uitkijkend naar een campingtrip in de buurt van Amsterdam. Bemerk op het dak van het huurautootje een royale tweepersoonsmatras die ons tentje tot een  4 sterren hotelslaapkamer zou omtoveren. Links heeft "moeder" Haspel hond zich al letterlijk bij de capriolen van zijn baasje neergelegd.
Er is zoveel veranderd sinds die onschuldige dagen. Alleen de rusteloze reislust is gebleven.
Wie wil er mee op avontuur? 

(met dank aan onze fotograaf-reisgezel Leo Wolfs)

rolmodel op mijn 62ste

Als kind dacht ik dat ik nooit volwassen zou worden, omdat ik het niet wilde. En toen realiseerde ik me, nog niet zo lang geleden, dat ik een bepaalde lijn had overschreden, onbewust gehuld in de mantel van mijn chronologie. Hoe zijn we zo verdomd oud geworden, zeg ik tegen mijn gewrichten, tegen mijn ijzerkleurige haren. Nu ben ik ouder dan mijn lief, mijn overleden vrienden. Misschien word ik zo oud dat de New York Public Library zich verplicht voelt mij de wandelstok van Virginia Woolf te geven. Die zou ik koesteren voor haar en ook de stenen in haar zakken*. Maar ik zou blijven leven en weigeren mijn pen af te geven.

Patti Smith

Hieronder Patti in actie, twee maanden voor haar 69ste verjaardag. Waardig ouder wordend in een speekseltsunami.

(* toen ze genoeg had van een leven vol depressie, laadde Virginia Woolf haar zakken vol stenen, waarna ze het water instapte in het volle besef dat zj niet kon zwemmen)