Mijn Turkse vriend vertelde me hoe hij in de supermarkt aanschoof aan de kassa. Voor hem in de rij drie jongetjes. Eén van hen klemde een groot pak koekjes als een kostbare schat in zijn hand terwijl de oudste met een bedenkelijk gezicht keek naar een plas muntjes in zijn handpalm. De conclusie was onverbiddelijk: het begeerde pak kon niet worden aangekocht. Mijn vriend greep in en stak de gastjes een paar euro toe. Stralende glimlachen werden zijn deel.
"Ik werd helemaal warm vanbinnen" vervolgde mijn vriend "niet alleen omdat ik die kinderen zo gelukkig zag, maar ook omdat ik wist dat ze dit zouden onthouden en als ze later iemand in nood tegenkwamen hetzelfde zouden doen"
Plots zag ik mijzelf in een visioen iemand de hand reiken en die iemand reikte dan weer zijn hand aan een ander en die weer aan de volgende tot één grote kring van handen de ganse aarde omspande, alle mensen in een vrolijke rondedans verenigend. Zo eenvoudig is het misschien. Aanstekelijke kleine daden van vriendelijkheid die zich als een lopend vuurtje verspreiden tot de hele wereld baadt in een weldoende warme gloed.
Dank je Suleyman, voor deze les. En deze opdracht
Geen opmerkingen:
Een reactie posten