mooi macaber melodietje

Gebruiksaanwijzing:
Stap 1:Luister naar het liedje. Let ook op de tekst
Stap 2: Lees het berichtje
Stap 3: Beluister het liedje nog eens
Merkt u enige verandering?

Het was nooit bij mij opgekomen dat het verderfelijk idee achtergrondmuziek zijn weg zou hebben gevonden naar de afdeling intensive care van het ziekenhuis als ik daar niet die dag naast het bed had gestaan waarin mijn boezemvriend, zijn gezicht grotendeels verborgen achter buisjes en draden, voor zijn leven vocht.De roerloze vredigheid waarmee hij daar lag was maar schijn, besefte ik.De hoofdgeneesheer had immers weinig bemoedigend nieuws "We weten nog niet of hij het zal halen".

Daar stond ik dan, de oorverdovende stilte in de kamer slechts doorbroken door piepjes en bliepjes van meetapparatuur en het geluid van het beademingstoestel, het weeïg wak geslurp van een prehistorisch roofdier dat zich te goed doet aan de eerste buffel.

Of nee... Er was nog iets...gedempt achtergrondgeluid alsof er ergens in een kamer verderop een in een badhanddoek gewikkelde radio speelde. Ik herkende de melodie van "Chasing Cars", toendertijd een bescheiden radio-hitje van de groep Snow Patrol. Niets aan de hand. Tot het refrein weerklonk. "If I lay here" "Als ik hier lag, als ik gewoon maar hier lag, zou je bij mij komen liggen en de wereld simpelweg vergeten?" Op dat moment leken de woorden uit de roerloze mond van mijn vriend te komen als een telepatisch doodsaanzoek. Een kippenvelmoment van de meest huiveringwekkende soort.

Nu, jaren later, leeft mijn rolstoelgebonden vriend zijn leven naar best vermogen en is er op radio één iets dat "de momentopname" heet. Het idee is simpel. Een luisteraar kiest een nummer dat voor haar of hem een bijzondere betekenis heeft, legt uit waarom en dan wordt dat nummer gedraaid. Ik speelde met het idee Snow Patrol aan te vragen maar een aantal dingen weerhielden mij. Ik haat mijn stem op de radio, dat gepiep als van een gewurgd eekhoorntje. Bovendien was ik niet zeker of mijn verhaal wel in het "format" van het programma zou passen, waar het toch draaide om schuchtere vakantieliefdes, moeizame maar gelukte bevallingen en trouwfeesten op exotische stranden en ze leefden nog lang en gelukkig.  En zou ik niet eerst aan mijn vriend vragen wat hij ervan vond?

Een paar dagen later was dat al niet meer nodig. Want hoor..."Dit is de momentopname met Sofie. Sofie, je hebt gekozen voor "chasing cars" van Snow Patrol. Waarom?" "Wel, in mijn jeugd had ik een vriendengroepje dat samen fietstochten maakte , maar één van die jongens is overleden (overreden?) en elk jaar komen we samen om hem te gedenken en dan draaien we dit want het was zijn lievelingsnummer, maar dit jaar was ik vergeten de cd mee te nemen, dus wil ik het nu goedmaken"

Mijn kans was verkeken. Tegen een echte dode kon ik niet op. Lieve Sofie, ik gun je dit moment. Je had het waarschijnlijk meer nodig dan ik. Maar toch: hoe toevallig kan toeval zijn? Ik weet nu tenminste niet de enige ben voor wie dit mooi en intens liefdesliedje een wrange macabere bijsmaak heeft.

Veel luisterplezier.