Er is zoveel veranderd sinds die onschuldige dagen. Alleen de rusteloze reislust is gebleven.
Wie wil er mee op avontuur?
(met dank aan onze fotograaf-reisgezel Leo Wolfs)
zondag 21 februari 2016
nostalgie
Er is zoveel veranderd sinds die onschuldige dagen. Alleen de rusteloze reislust is gebleven.
Wie wil er mee op avontuur?
(met dank aan onze fotograaf-reisgezel Leo Wolfs)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Rechtstaan en stappen is een lichamelijke oerevidentie van een mens.Zoals horen en zien.Als je dat plots moet missen kom je in een andere dimensie die zelfs erg empatisch en liefdevol zijnde,moeilijk te vatten is voor de andere "gewone" mens.
BeantwoordenVerwijderenTja Luc, ik besef wel dat je lichamelijke toestand moeilijk na te voelen is, ik kan het alleen maar naar best vermogen proberen. De oerevidentie van de mens, als die al bestaat, lijkt mij toch te zijn dat hij medemenselijk is. En aan medemenselijkheid ontbreekt het je niet. Amsterdam is nog steeds mooi en ligt nog steeds op ons te wachten als je wil. Zin om te gaan?
VerwijderenLijkt me een leuke reis, al hoor ik links en rechts dat de weersomstandigheden je matras nutteloos hebben gemaakt.
BeantwoordenVerwijderenNou, ten eerste was het tentje wat smal voor zo'n kingsize geval. Ten tweede regende het pijpenstelen op de terugweg en nu kan zo'n matras heel wat water hebben voordat ze als een doordrenkte spons ineenzakt en de helft van de voorruit bedekt maar uiteindelijk gebeurt dat toch. Niet optimaal voor de zichtbaarheid. Maar nutteloos?.. Ik sliep in ieder geval als een roos
VerwijderenLijkt me een leuke reis, al hoor ik links en rechts dat de weersomstandigheden je matras nutteloos hebben gemaakt.
BeantwoordenVerwijderen