Eens te meer een getuigenis van een voor mij compleet vreemde cultuur. Leve de diversiteit, en daarom : respect! Ik zie jouw verpersoonlijking van je ochtendlijke bezoekers als een strategie. Angst maakt bijzonder creatief. En er schuilt weliswaar wijsheid in het misbruiken van zielepijn om van de weeromstoot terug helder en blijmoedig te worden ("he might be clearing you out for some new delight"). Zonder gevoel van aristocratie : mijn strategie laat -als gelijkwaardige variant- wel degelijk toe dat ik sommige van die "bezoekers" met hun klikken en hun klakken naar een ander district schop.Om de ondertussen nuttige en goedaardige bezoekers trouw te blijven. Ik vrees dat die kwaadaardige "verschoppelingen" (!) dan naar Deurne zijn gaan afzakken, sorry.
Vreemd hoe dezelfde woorden toch andere snaren schijnen te raken. Ieder heeft zijn eigen pad en op het mijne heb ik ondervonden dat angst mij absoluut niet creatief maakt, integendeel de meest verlammende emotie is die ik ken. Daarom kan ik niet anders dan hem onder ogen zien en dan kan hij soms tot een echte leermeester worden. To learn you gotta burn. En ik kan mijn angst en verdriet geen marsorder geven, anders komen ze terug met kalashnikovs. Een strategie?....So what? Laat je verschoppelingen gerust naar Deurne komen. Als er plaats is in de herberg zal ik ze met open armen pogen te ontvangen.
Na enkele keren mijn beste Engels (neen géén engelen) bovengehaald te hebben vind ik deze tekst van Rumi best leerzaam. Mij zou hij alvast goed van pas komen ! Dank je Frans.
Ik ben blij dat je "het pension" waardeert. Voor mij is die tekst ook al een hulp geweest in moeilijke tijden. Ik hou erg van wat Rumi schrijft en ben van plan nog geregeld wat van hem te posten. Voor jou alvast een voorproefje
" Je bent geen druppel in de oceaan. Je bent de hele oceaan in één druppel"
Was me dat een gefilosofeer apres la lettre. Inderdaad sommige terribele guests moet je volop de deur wijzen.Met het relativerend besef dat het "uiteindelijk"ooit GOED komt.Die emptiness kan een zekere enlightement geven in your life.Die oceaan in een druppel omvat zowel onwezenlijke zeemeerminnen als verottend zeewier.Maar voor de rest heet ik alle mogelijke verschoppelingen vriendelijk welkom in mijn pension?.En zeker omdat ik er zelf ook een van hen ben.
Eens te meer een getuigenis van een voor mij compleet vreemde cultuur. Leve de diversiteit, en daarom : respect! Ik zie jouw verpersoonlijking van je ochtendlijke bezoekers als een strategie. Angst maakt bijzonder creatief. En er schuilt weliswaar wijsheid in het misbruiken van zielepijn om van de weeromstoot terug helder en blijmoedig te worden ("he might be clearing you out for some new delight").
BeantwoordenVerwijderenZonder gevoel van aristocratie : mijn strategie laat -als gelijkwaardige variant- wel degelijk toe dat ik sommige van die "bezoekers" met hun klikken en hun klakken naar een ander district schop.Om de ondertussen nuttige en goedaardige bezoekers trouw te blijven. Ik vrees dat die kwaadaardige "verschoppelingen" (!) dan naar Deurne zijn gaan afzakken, sorry.
Amaï Walter, dat is sterk verwoord !
VerwijderenMaar zo zie je dat ieder zijn/haar 'eigen' strategie heeft...
Vreemd hoe dezelfde woorden toch andere snaren schijnen te raken.
VerwijderenIeder heeft zijn eigen pad en op het mijne heb ik ondervonden dat angst mij absoluut niet creatief maakt, integendeel de meest verlammende emotie is die ik ken. Daarom kan ik niet anders dan hem onder ogen zien en dan kan hij soms tot een echte leermeester worden. To learn you gotta burn. En ik kan mijn angst en verdriet geen marsorder geven, anders komen ze terug met kalashnikovs. Een strategie?....So what?
Laat je verschoppelingen gerust naar Deurne komen. Als er plaats is in de herberg zal ik ze met open armen pogen te ontvangen.
Na enkele keren mijn beste Engels (neen géén engelen) bovengehaald te hebben vind ik deze tekst van Rumi best leerzaam. Mij zou hij alvast goed van pas komen !
BeantwoordenVerwijderenDank je Frans.
Ik ben blij dat je "het pension" waardeert. Voor mij is die tekst ook al een hulp geweest in moeilijke tijden. Ik hou erg van wat Rumi schrijft en ben van plan nog geregeld wat van hem te posten. Voor jou alvast een voorproefje
Verwijderen" Je bent geen druppel in de oceaan. Je bent de hele oceaan in één druppel"
Was me dat een gefilosofeer apres la lettre.
VerwijderenInderdaad sommige terribele guests moet je volop de deur wijzen.Met het relativerend besef dat het "uiteindelijk"ooit GOED komt.Die emptiness kan een zekere enlightement geven in your life.Die oceaan in een druppel omvat zowel onwezenlijke zeemeerminnen als verottend zeewier.Maar voor de rest heet ik alle mogelijke verschoppelingen vriendelijk welkom in mijn pension?.En zeker omdat ik er zelf ook een van hen ben.
Dank voor je reactie Luc. Ik hoop dat ik tijdens het zondagsgesprek een beetje antwoord hierop heb kunnen geven.
Verwijderen